ROZEJM W ŁĘCZYCY (1433)

Rozejm w Łęczycy – rozejm zawarty 15 grudnia1433 r. w Łęczycy pomiędzy Polską a zakonem krzyżackim, kończący wojnę z Krzyżakami w latach 1431–1435 w Koronie. Działania wojenne na Litwietrwały do pokoju w Brześciu Kujawskim w 1435.

Po nieskutecznych rokowaniach w Brześciupełnomocnicy krzyżaccy (2 komturów, 2 rycerzy, 3 burmistrzów), zagrożeni polskimi przygotowaniami do kampanii zimowej i buntem własnych poddanych, zgodzili się na przedstawione w Łęczycy warunki.

Poszczególne punkty rozejmu:

1. Zostaje zawarty rozejm na 12 lat od najbliższych świąt Bożego Narodzenia pomiędzy królem polskim, Władysławem Jagiełłą, wielkim księciem litewskim, Zygmuntem Kiejstutowiczem, książętami mazowieckimi Siemowitem V, Kazimierzem, Władysławem, Bolesławem i księciem słupskimBogusławem a Krzyżakami (wielki mistrz Paul von Rusdorf, mistrz inflancki Cysse von Rutenberg, mistrz niemiecki Eberhard von Saunsheim) oraz ich sprzymierzeńcami.

2. Komisarze obu stron zjadą się w Słońsku w dzień Narodzenia Maryi Panny roku następnego, aby niniejszego rozejm przekształcić na pokój wieczysty.

3. Do czasu nastania pokoju zostanie zachowane status quo: Polska utrzyma zajęte Arenswald (Choszczno) i zwierzchność nad dobrami panów Wedel i Falkenberg, Murzynów, Orłów i Nowa Wieś (Nowa Marchia), a Zakon Nieszawę (zamek Dybów) i bieg Wisły (przewóz przez Wisłę pod Toruniem).

4. Wszystkie zamki popalone przez Polaków pozostaną w pewnym rodzaju neutralności, dopóki rozejm trwać będzie i nie mogą być obwarowane przez żadną ze stron.

5. Granice między posiadłościami Zakonu a książąt mazowieckich i księcia stolpeńskiego (słupskiego)pozostaną przez czas rozejmu w takim stanie, w jakim znajdowały się przed wojną.

6. i 7. Wielki mistrz zapewnia arcybiskupowi gnieźnieńskiemu i innym duchownym Królestwa korzystanie z dóbr, jakie posiadali w granicach Zakonu, jak było przed wojną.

8. Zakon zrzecze się przymierza zawartego ze Świdrygiełłą i obiecuje nie wspierać go więcej. Obie strony zgodziły się wzajemnie wydać sobie kopie traktatów zawartych wcześniej ze Świdrygiełłą, co miało mieć miejsce przez komisarzy, którzy mieli się spotkać w Raciążu, w wigilię Obrzezania Pańskiego.

9. Król obowiązuje się skłonić wielkiego księcia litewskiego, Zygmunta do zachowywania niniejszego rozejmu i potwierdzenia go aktem autentycznym, który król wręczy wielkiemu mistrzowi na przyszłe Boże Narodzenie-, nawzajem wielki mistrz zobowiązał się wręczyć królowi w tejże porze podobny akt ze strony mistrza inflanckiego. Artykuł 11 ściągał się do złoczyńców, którzy by się schronili do krajów mocarstw zawierających rozejm.

11. Współpraca w ściganiu złoczyńców.

12. Zapewnienie o nieudzielaniu schronienia nieprzyjaciołom drugiej strony.

13. Zasady postępowania w razie złamania postanowień rozejmu przez poddanych obu stron.

14.-17. Wolność handlu i podatków.

18. Pozostawienie na czas rozejmu mostuwzniesionego na Drwęcy w okolicach Okczeth.

19. Wielki mistrza ma albo znieść tamę przy młynie Lubicz raz z tymże młynem, albo odstąpić połowę dochodów z młyna królowi na czas rozejmu, pod warunkiem, że ten zapłaci połowę kosztów budowy.

20. Zapewnienie o przestrzeganiu traktatu i niezrywaniu go nawet wobec nacisków papieża, cesarza, jakiegokolwiek króla, jakiegokolwiek zgromadzenia.

21. Król i wielki mistrz zobowiązali się wydać swoim poddanym swoim listy, w których nie tylko pozwalali, ale nawet rozkazywali im nie być posłusznymi, jeśliby oni zerwać chcieli niniejszy rozejm, zawarty w Łęczycy, we wtorek po świętej Łucji, to jest dnia 15 grudnia roku 1433.

Postanowienia traktatu pozbawiały Zakon opieki zewnętrznej i było wielkim sukcesem strony polskiej. Cesarz Zygmunt oburzył się na traktat i próbował namówić wielkiego mistrza do jego zerwania i dalszego wspierania Świdrygiełłyprzeciwko Polakom i husytom. Działania zbrojne na Litwie prowadzili jednak wciąż bracia inflanccy, ośmieleni także śmiercią Jagiełły. Po klęsce pod Wiłkomierzem (1435) Krzyżacy wycofali się z sojuszu ze Świdrygiełłą i podpisali pokój w Brześciu Kujawskim.

Bibliografia:

  1. Anatol Lewicki: Powstanie Świdrygiełły: ustęp z dziejów unii Litwy z Koroną. Kraków: AU, 1892, s. 204-213.
  2. Leon Rogalski: Dzieje Krzyżaków: oraz ich stosunki z Polską, Litwą i Prussami. Warszawa: S. Orgelbrand, 1846, s. 210-219.

źródło - WIKIPEDIA



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Lista 29 królów, którzy sprawowali władzę w Polsce.

Obraz
Początki polskiej państwowości  wciąż pozostają przedmiotem dyskusji historyków . Chyba każdy wie, że pierwszym historycznym władcą naszego kraju był książę  Mieszko I , ale wydarzenia, które miały miejsce przed objęciem tronu przez ojca  Bolesława I Chrobrego  wciąż skrywają wiele tajemnic. W wielu średniowiecznych kronikach wymienia się legendarnych królów z dynastii Popielidów, a przecież Gall Anonim w swoich relacjach wskazał też trzech bezpośrednich poprzedników Mieszka I: Siemowita, Lestka i Siemomysła. Niektórzy specjaliści są zdania, że postaci wskazane przez Galla powinny być uznane za władców nie dyskusyjnych, a historycznych. Jednak w środowiskach historycznych przeważa przeświadczenie, że ziemie, którymi władali Siemowit, Lestek i Siemomysł stanowiły jedynie część późniejszej Polski. Pewne jest natomiast, że  historia polskich królów rozpoczęła się wraz z objęciem tronu przez Bolesława I Chrobrego. Piastowie , pierwsza historyczna dynastia polskich w...
Czytaj więcej

DOKUMENT „DAGOME IUDEX”

Obraz
Autor - Mariusz Samp Na temat dokumentu „Dagome iudex” napisano już sporo różnego rodzaju opracowań w historiografii. Praktycznie każde ze słów, znajdujących się w tym tekście, doczekało się osobnej analizy. Nie bez kozery dokument ten uznaje się za najtrudniejsze źródło do interpretacji, jakie wydano w Polsce w średniowieczu. Co pewnego można powiedzieć odnośnie wspomnianego aktu? Co nadal pozostaje nierozstrzygnięte? Dokument „Dagome iudex” nie dotrwał do naszych czasów. Jego treść jest znana z późniejszych kopii, bazujących na streszczeniu (regeście) wykonanym przez kardynała Deusdedita pod koniec XI stulecia. W przekładzie na język polski tekst dokumentu brzmi następująco: „Podobnie w innym tomie z czasów papieża Jana XV, Dagome sędzia i Ota senatorka, i synowie ich Mieszko i Lambert ofiarowali świętemu Piotrowi w całości jedno miasto, które zwie się Schinesghe ze wszystkimi swymi przynależnościami w obrębie takich granic, jak, zaczyna się, z jednej strony długie morze, granicą Pru...
Czytaj więcej

TOWARZYSTWO GIMNASTYCZNE „SOKÓŁ”

Obraz
Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”  – pionierska organizacja  wychowania fizycznego  i  sportu  w Polsce. Najstarsze  polskie   towarzystwo gimnastyczne , którego członkowie przyczynili się m.in. do popularyzacji gimnastyki w społeczeństwie polskim, powstania wielu klubów sportowych i  Związku Harcerstwa Polskiego . „Sokół” działał w  okresie zaborów ,  po odzyskaniu niepodległości  i w całym  okresie międzywojennym XX w. Zdelegalizowany przez komunistów, po  II wojnie światowej  i zakazany w okresie  Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej . Pierwsze gniazda reaktywowanego „Sokoła” zaczęły powstawać dopiero po upadku komunizmu w Polsce w 1989 roku w  III Rzeczypospolitej . Organizacja propagowała  sport ,  gimnastykę  i zdrowy styl życia. Postulowała podnoszenie sprawności fizycznej polskiej  młodzieży , popularyzowała sporty letnie oraz  zimowe , a także wyrabianie tężyzny fizycznej i sił ...
Czytaj więcej