BITWA POD MARCINKOWICAMI (1914)
Bitwa pod Marcinkowicami – bitwa stoczona podczas I wojny światowej w dniach 5-6 grudnia 1914 roku pomiędzy I Brygadą Legionów Polskich a wojskami rosyjskimi w rejonie Marcinkowic.
W bitwie wziął udział 1 pułk piechoty Legionów Polskich dowodzony przez Józefa Piłsudskiego. Do Marcinkowic dotarł wieczorem 5 grudnia z zamiarem uderzenia na okupowany przez Rosjan Nowy Sącz. Tymczasem do miasta dotarł 8 Korpus rosyjski. Artylerzyści z Góry Rdziostowskiej ostrzeliwali szosę do Nowego Sącza, po której (jak przypuszczano) miały poruszać się rosyjskie tabory. Tymczasem były to siły rosyjskie. Walki toczyły się w nocy z 5 na 6 grudnia. Rano bitwa z Góry Rdziostowskiej przeniosła się pod Las Pasternik (tam obecnie znajduje się cmentarz wojenny nr 352). Piłsudski podjął decyzję o wycofaniu się z walki.
Bitwa opóźniła o 16 godzin atak Rosjan na Limanową, co pozwoliło lepiej przygotować się do bitwy (siły Landwehry wykopały rowy strzeleckie i ułożyły zasieki z drutu kolczastego).
Żołnierze polegli podczas walk zostali pochowani na cmentarzu wojennym nr 352 w Marcinkowicach. W bitwie marcinkowickiej zginął między innymi lwowski dziennikarz – kapitan Władysław Milko.
źródło - WIKIPEDIA

Komentarze
Prześlij komentarz