SEJM NIEMY

Sejm niemy – jednodniowa sesja sejmuRzeczypospolitej Obojga Narodów, która miała miejsce 1 lutego 1717 w Warszawie, za panowania króla Augusta II Mocnego. Sejm ten został nazwany „niemym” z powodu niedopuszczenia posłów do głosu, w obawie przed zerwaniem obrad. Miał charakter sejmu pacyfikacyjnego kończącego okres wojny domowej szlachty z królem Augustem II.

August II Mocny dążył do ściślejszego powiązania Rzeczypospolitej Obojga Narodów i Elektoratu Saksonii, w której był dziedzicznym elektorem. Polska była wówczas pod wpływem cara Piotra I Wielkiego, którego wojska stacjonowały na jej terenie, natomiast August II dążył do zmniejszenia jego ingerencji w sprawy Rzeczypospolitej. Po wprowadzeniu wojsk saskich na tereny Polski w 1710 roku i brutalnemu nakładaniu przez nie kontrybucji na zrujnowanych wcześniej podczas III wojny północnej majątkach szlacheckich, szlachta zareagowała zawiązaniem w listopadzie 1715 konfederacji tarnogrodzkiej, czego skutkiem była dwuletnia wojna domowa.

Szlachta po nieudanych rokowaniach z królem, zwróciła się o mediację do cara Rosji, Piotra I. Skutkiem tego był układ między królem a szlachtą zawarty 3 listopada 1716 w Warszawie przy mediacji posła rosyjskiego Grzegorza Dołgorukowa, zatwierdzony później na jednodniowym sejmie, zwanym później niemym. Z powodu obaw przed jego zerwaniem nikomu oprócz przewodniczącego obradom marszałka Stanisława Ledóchowskiegooraz odczytujących nowe uchwały posłów nie wolno było się odzywać.

Wbrew powtarzanym w historiografii poglądom, Piotr I Wielki nie był gwarantem traktatu warszawskiego, do czego nie dopuścili król i konfederaci. W dodatku zobowiązał się wyprowadzić swoje wojska po uspokojeniu się w Polsce sytuacji wewnętrznej, co uczynił w 1719 roku.

Po Sejmie niemym nastał 15-letni okres pokoju i odbudowy gospodarki.

Postanowienia sejmu niemego:

  1. zmniejszenie władzy hetmanów (opisanie buław)
  2. wprowadzenie stałych podatków na zawodową armię
  3. ograniczenie władzy Senatu
  4. ograniczenie uprawnień podatkowych sejmików
  5. zakaz tworzenia konfederacji
  6. zakaz wydawania ekspektatyw
  7. ograniczenie swobód dysydentów (zakaz wznoszenia nowych zborów)
  8. zabroniono królowi Augustowi II Mocnemu opuszczania terytorium Rzeczypospolitej na dłuższy czas
  9. wojska saskie z wyjątkiem gwardii królewskiejliczącej 1200 żołnierzy miały opuścić ziemie polskie i litewskie
  10. urzędnikom saskim odebrano prawo decydowania w sprawach Rzeczypospolitej, a jej urzędnikom w sprawach saskich
  11. obydwa państwa, tj. Rzeczpospolitą i Saksonię, miała łączyć tylko unia personalna
  12. na liczebność wojska przeznaczono 24 tys. porcjiżołdu (18 tys. koronnego i 6 tys. litewskiego)
  13. pozostawienie podziału wojska na autorament narodowy (husariapancernijazda lekka) i cudzoziemski (dragoniapiechotaartyleria)
  14. ustalenie liczby chorągwi autoramentu narodowegona 93 (16 husarskich i 77 pancernych)
  15. rozwiązanie formacji rajtarów
  16. wprowadzenie karabinów skałkowych z bagnetami, a zatem rozwiązanie formacji pikinierów

5 stycznia 1719 podpisano w Wiedniu sojusz cesarza Karola VIJerzego I i Augusta II Mocnego wymierzony przeciw Rosji, pozostawiając ten układ w zawieszeniu (łac. in suspenso manere) aż do formalnego potwierdzenia przez Sejm Rzeczypospolitej. Wobec zerwania kolejnych Sejmów (30 grudnia 1719 – 22 lutego 1720) i (30 września – 11 listopada 1720) sprawa została zaprzepaszczona.

źródło - WIKIPEDIA



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Lista 29 królów, którzy sprawowali władzę w Polsce.

DOKUMENT „DAGOME IUDEX”

TOWARZYSTWO GIMNASTYCZNE „SOKÓŁ”