RUDOLF WEIGL. Twórca szczepionki przeciw tyfusowi plamistemu
Rufolf Weigl uratował świat przed tyfusem plamistym. Polski biolog zasłynął dzięki opracowaniu skutecznej szczepionki przeciw chorobie.
Rudolf Weigl urodził się 2 września 1883 roku w Przerowie, mieście znajdującym się wówczas na terenie Austro-Węgier. Dzieciństwo spędził w Jaśle. Polski biolog opracował jako pierwszy na świecie szczepionkę przeciw tyfusowi plamistemu. Weigl zapoczątkował również erę stosowania owadów jako obiektów do badań w laboratorium. W tym celu wykorzystywał głównie wszy odzieżowe do hodowli bakterii wywołujących tyfus. Naukowiec był nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny lub fizjologii w latach 1930-1934 i 1936-1939.
Weigl ukończył biologię na Uniwersytecie Lwowskim w 1907 roku. Pracując pod opieką prof. Józefa Nusbauma-Hilarowicza, otrzymał tytuł doktora. Specjalizował się w zoologii, anatomii porównawczej zwierząt oraz histologii. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 roku, naukowiec został powołany do służby medycznej armii. W tym czasie rozpoczął prace nad tyfusem plamistym i przyczynami choroby. W latach 1918-1920 kierował Pracownią do Badań nad Tyfusem Plamistym w szpitalu wojskowym w Przemyślu.
Jak powstała szczepionka przeciw tyfusowi plamistemu?
Tyfus plamisty jest chorobą zakaźną, którą wywołuje bakteria Rickettsia prowazekii. Chorobę przenoszą wszy oraz pchły. W czasie wojny tyfus plamisty był przyczyną groźnych epidemii, które szerzyły się w zaludnionych obszarach. Choroba przyczyniła się do śmierci milionów osób. Weigl opracował metodę wytwarzania szczepionki przeciw tyfusowi poprzez hodowanie zakażonych wszy i rozdrabnianie ich na pastę szczepionkową. Odkrył, że preparat może być opracowany z żołądków wszy zakażonych bakterią wywołującą chorobę. Biolog przez lata udoskonalał technikę. W 1933 roku rozpoczął badania z udziałem ludzi. Szczepionkę zaczęto stosować na szeroką skalę od 1936 roku. Dotarła ona do Afryki i Azji.
Po wojnie Weigl przeniósł się do Krakowa, gdzie został kierownikiem Instytutu Mikrobiologii Ogólnej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Następnie został kierownikiem katedry biologii na wydziale medycznym Uniwersytetu w Poznaniu. Przez wiele lat był nominowany do Nagrody Nobla za swoje osiągnięcia. Nigdy jednak nie został jej laureatem.
Weigl zmarł 11 sierpnia 1957 roku w Zakopanem. Został pochowany na Cmentarzu Rakowieckim w Krakowie.
źródło - nauka.tvp.pl

Komentarze
Prześlij komentarz