UPADEK KAMIEŃCA PODOLSKIEGO

Zawarty w 1667 roku rozejm andruszowski kończący wojnę pomiędzy Rzecząpospolitą a Moskwą bardzo zaniepokoił Turcję, ponieważ sułtan bał się, że Polska i Rosja mogą w przyszłości stworzyć chrześcijański sojusz przeciwko Imperium Osmańskiemu. W 1672 roku Turcja razem z Chanatem Krymskim wypowiedziały wojnę Rzeczypospolitej. Polacy nie byli przygotowani do walki. Państwo było bardzo osłabione wcześniejszymi bataliami ze Szwecją oraz powstaniem Chmielnickiego na Ukrainie. Królewski skarbiec świecił pustkami, a sytuacja polityczna w kraju była niestabilna. Król Michał Korybut Wiśniowiecki miał wielu przeciwników, przez co przygotowanie obrony państwa było bardzo trudne.

W sierpniu wojska tureckie podeszły pod Kamieniec Podolski, największą polską twierdzę na kresach. Kamieniec był nazywany „bramą do Polski” i „miastem niezwyciężonym”, ponieważ przez 200 lat nikomu nie udało się go zdobyć, a 40 wcześniejszych tureckich oblężeń Kamieńca zakończyło się niepowodzeniem.

Podole od 1352 roku znajdowało się w granicach państwa polskiego. Kamieniec Podolski był bardzo bogatym, wielokulturowym miastem, zamieszkałym przez Polaków, Rusinów oraz Ormian. Ze względu na swoje położenie na południowo-wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej był również bardzo silnie ufortyfikowaną twierdzą. W otoczonym rzeką Smotrycz mieście znajdowały się dwa forty – Stary Zamek i Nowy Zamek.

W 1672 roku Kamieniec Podolski nie był jednak przygotowany na oblężenie. Twierdzy broniło tylko około 1500 osób, a wojsko osmańskie liczyło około 120 000 żołnierzy. Pomimo heroicznej walki Polacy musieli się poddać. Kamieniec Podolski został zdobyty w sierpniu 1672 roku, a armia sułtana otworzyła sobie drogę na terytoria Rzeczypospolitej. Na mocy traktatu w Buczaczu Polacy oddali Turcji część Ukrainy oraz Podole razem z Kamieńcem. Rzeczpospolita musiała również płacić sułtanowi każdego roku bardzo wysoki haracz. Społeczeństwo polskie zjednoczyło się w obliczu tureckiego zagrożenia i stworzyło armię, której dowódcą został hetman Jan Sobieski. W listopadzie 1673 roku Sobieski pokonał Turków w bitwie pod Chocimiem, jednak Kamieniec Podolski powrócił do Rzeczypospolitej dopiero w 1699 roku, po podpisaniu pokoju w Karłowicach, który ostatecznie zakończył wojny Polski z Turcją. W graniach Rzeczypospolitej twierdza znajdowała się do 1793 roku, kiedy po drugim rozbiorze Polski Podole zostało włączone do Rosji.



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Lista 29 królów, którzy sprawowali władzę w Polsce.

Obraz
Początki polskiej państwowości  wciąż pozostają przedmiotem dyskusji historyków . Chyba każdy wie, że pierwszym historycznym władcą naszego kraju był książę  Mieszko I , ale wydarzenia, które miały miejsce przed objęciem tronu przez ojca  Bolesława I Chrobrego  wciąż skrywają wiele tajemnic. W wielu średniowiecznych kronikach wymienia się legendarnych królów z dynastii Popielidów, a przecież Gall Anonim w swoich relacjach wskazał też trzech bezpośrednich poprzedników Mieszka I: Siemowita, Lestka i Siemomysła. Niektórzy specjaliści są zdania, że postaci wskazane przez Galla powinny być uznane za władców nie dyskusyjnych, a historycznych. Jednak w środowiskach historycznych przeważa przeświadczenie, że ziemie, którymi władali Siemowit, Lestek i Siemomysł stanowiły jedynie część późniejszej Polski. Pewne jest natomiast, że  historia polskich królów rozpoczęła się wraz z objęciem tronu przez Bolesława I Chrobrego. Piastowie , pierwsza historyczna dynastia polskich w...
Czytaj więcej

DOKUMENT „DAGOME IUDEX”

Obraz
Autor - Mariusz Samp Na temat dokumentu „Dagome iudex” napisano już sporo różnego rodzaju opracowań w historiografii. Praktycznie każde ze słów, znajdujących się w tym tekście, doczekało się osobnej analizy. Nie bez kozery dokument ten uznaje się za najtrudniejsze źródło do interpretacji, jakie wydano w Polsce w średniowieczu. Co pewnego można powiedzieć odnośnie wspomnianego aktu? Co nadal pozostaje nierozstrzygnięte? Dokument „Dagome iudex” nie dotrwał do naszych czasów. Jego treść jest znana z późniejszych kopii, bazujących na streszczeniu (regeście) wykonanym przez kardynała Deusdedita pod koniec XI stulecia. W przekładzie na język polski tekst dokumentu brzmi następująco: „Podobnie w innym tomie z czasów papieża Jana XV, Dagome sędzia i Ota senatorka, i synowie ich Mieszko i Lambert ofiarowali świętemu Piotrowi w całości jedno miasto, które zwie się Schinesghe ze wszystkimi swymi przynależnościami w obrębie takich granic, jak, zaczyna się, z jednej strony długie morze, granicą Pru...
Czytaj więcej

TOWARZYSTWO GIMNASTYCZNE „SOKÓŁ”

Obraz
Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”  – pionierska organizacja  wychowania fizycznego  i  sportu  w Polsce. Najstarsze  polskie   towarzystwo gimnastyczne , którego członkowie przyczynili się m.in. do popularyzacji gimnastyki w społeczeństwie polskim, powstania wielu klubów sportowych i  Związku Harcerstwa Polskiego . „Sokół” działał w  okresie zaborów ,  po odzyskaniu niepodległości  i w całym  okresie międzywojennym XX w. Zdelegalizowany przez komunistów, po  II wojnie światowej  i zakazany w okresie  Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej . Pierwsze gniazda reaktywowanego „Sokoła” zaczęły powstawać dopiero po upadku komunizmu w Polsce w 1989 roku w  III Rzeczypospolitej . Organizacja propagowała  sport ,  gimnastykę  i zdrowy styl życia. Postulowała podnoszenie sprawności fizycznej polskiej  młodzieży , popularyzowała sporty letnie oraz  zimowe , a także wyrabianie tężyzny fizycznej i sił ...
Czytaj więcej